Persian translation - Rowwad Translation Center
translated by Rowwad Translation Center, in cooperation with the Islamic Propagation Office in Rabwah and the Association for Serving Islamic Content in Languages.
سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ
درخواستکنندهای [به تمسخر] تقاضای عذابی را کرد که وقوعش [در قیامت] حتمی است،
لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعٞ
[این عذاب،] برای کافران است [و] هیچ دفعکنندهای ندارد.
مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ
از سوی الله [به وقوع میپیوندد که دارای عُلُو و] صاحبِ مراتب و درجات والاست.
تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ
فرشتگان و روح [= جبرئیل] به سوی او عروج میکنند، در روزی که مقدارش [در مقیاس بشری،] پنجاه هزار سال است.
فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا
پس تو [ای پیامبر، در برابر تمسخرشان] صبرِ نیکو پیشه کن.
إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا
بیگمان، آنها آن [روز] را دور میبینند
وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا
و ما آن را نزدیک میبینیم.
يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ
[همان] روزی که آسمان چون مسِ گداخته شود،
وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ
و کوهها مانند پشم رنگین [متلاشی و پراکنده] شود.
وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا
و هیچ دوست صمیمی [و خویشاوندی] از [حال] دوست صمیمی [و خویشاوندش] نمیپرسد.
يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ
[در حالی که] آنان به یکدیگر نشان داده میشوند، گناهکار [دوست دارد و] آرزو میکند که فرزندان خود را در ازای [رهایی] از عذاب آن روز بدهد،
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ
و [همچنین] زنش و برادرش را
وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ
و قبیلهاش را که [همیشه] به او جا و پناه میداد.
وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ
و [همچنین] همۀ کسانی را که روی زمین هستند [فدا کند] تا نجات یابد.
كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ
[اما] هرگز چنین نیست [که برایش راه نجاتی باشد]! بیگمان، آن شعلههای [آتشِ] سوزان است
نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ
[که] پوست از سر برمیکَند.
تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ
کسانی را که [به فرمان الله] پشت کردند و [از حق] روی گرداندند، [به سوی خود] فرامیخوانَد.
وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ
و [نیز کسانی را که] اموال را جمعآوری و ذخیره کردند [و حق آن را نپرداختند].
۞ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا
یقیناً انسان، کمطاقت [و حریص] آفریده شده است.
إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعٗا
هر گاه بدی [و مصیبتی] به او رسد، بیتابی میکند،
وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا
و هر گاه خوبی به او رسد، بازدارنده [و بخیل] میگردد.
إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ
مگر نمازگزاران؛
ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ
همان کسانی که بر نمازهایشان همیشه پایداری میکنند.
وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ
و کسانی که در اموالشان، حق [معیّن و] معلومی است
لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ
برای مستمند و محروم؛
وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ
و [همان] کسانی که روز جزا را تصدیق میکنند؛
وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ
و کسانی که از عذاب پروردگارشان میترسند.
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونٖ
[چرا که] بیگمان، از عذاب پروردگارشان نمیتوان ایمن بود.
وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ
و کسانی که شرمگاههایشان را نگه میدارند؛
إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ
مگر با همسران و کنیزانی که مالک آنها هستند، که [در این صورت،] سرزنشی بر آنها نیست.
فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ
اما هر کس فراتر از اینها را بخواهد، آنان متجاوزان هستند.
وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ
و کسانی که امانتها و پیمانهایشان را رعایت میکنند،
وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ
و کسانی که به شهادتهای خود متعهدند،
وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ
و کسانی که بر نمازشان پایداری میکنند.
أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتٖ مُّكۡرَمُونَ
اینان در باغهای [بهشت] گرامی داشته میشوند.
فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ
پس [ای پیامبر،] کافران را چه شده که به سوی تو میشتابند؟
عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ
[و] از راست و چپ، گروهگروه [بر مخالفت تو جمع میشوند و بر تو هجوم میآورند؟]
أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٖ
آیا هر کدام از آنها [با آن اعمال ناپسندش] طمع دارد که در بهشت پرنعمت [الهی] درآورده شود؟
كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ
هرگز چنین نیست! بیگمان، ما آنها را از آنچه [خود] میدانند آفریدهایم.
فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ
به پروردگار مشرقها و مغربها سوگند میخورم که قطعاً ما تواناییم
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرٗا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ
بر اینکه [کسان دیگری] بهتر از اینان را جایگزین کنیم؛ و ما [برای انجام این کار،] درمانده و ناتوان نیستیم.
فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ
پس [ای پیامبر،] آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فروروند و بازی کنند، تا به روزی برسند که به آنان وعده داده شده است.
يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعٗا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبٖ يُوفِضُونَ
[همان] روزی که شتابان از قبرها خارج میشوند؛ گویی به سوی بتها [و معبودانشان] میدوند.
خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ
[در حالی که] چشمهایشان [از شرم و وحشت] به زیر افتاده و ذلت [و خواری،] آنان را پوشانده است. این همان روزی است که به آنان وعده داده میشد.
مشاركة عبر