ߏߗ߭ߑߓߊߞߌߞߊ߲ ߘߟߊߡߌ߬ߘߊ - ߊ߳ߺߊ߬ߟߊ߯ߎ-ߘߘߌ߯ߣߌ߫ ߡߊ߲߬ߛ߫ߎ߯ߙ ߓߟߏ߫
ߛ߭ߊ߬ߺߊ߳ߑߓߊ߯ߣߎ߬ ߊ߬ߟߊ߬ߘߌߣߊ߬ ߡߊ߲ߛߎ߬ߙ߬߸ ߊ߬ ߓߊ߲߫ ߘߊ߫ ߛߊߞߍ߫ ߟߊ߫ ߙߎ߬ߥߊ߯ߘߎ-ߕߊ߬ߙߑߖߡߊ ߝߊ߲ߓߊ ߟߊ߫ ߞߎ߲߬ߠߊ߬ߛߌ߰ߟߌ ߟߋ߫ ߞߐ߬ߣߐߡߊ߬߸ ߞߵߊ߬ ߓߊߖߏߣߊ ߓߌ߬ߟߊ߬ ߓߟߏߞߘߐ߫ ߞߵߊ߬ ߟߊߥߟߌ߬ ߡߙߌߣߊ߲ߦߌߘߊ ߡߵߊ߬ ߘߐ߫߸
وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ
(Борлиқни ўз зулмати билан) ўраб келаётган кечага қасам;
وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ
Ёришиб-кўринган кундузга қасам;
وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
Эркак ва аёлни яратган зотга қасамки,
إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ
Шак-шубҳасиз, сизларнинг саъй-ҳаракатларингиз хилма-хилдир.
فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ
Ана энди ким (ўз мол-давлатидаги камбағал-бечораларга берилиши лозим бўлган закот ва бошқа садақотларни) ато этса ва (Аллоҳдан) қўрқса;
وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ
Ҳамда гўзал оқибатни (яъни, жаннат бор эканини) тасдиқ этса;
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ
Бас, Биз уни осон йўлга муяссар қилурмиз.[1]
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ
Энди ким (Аллоҳ йўлида хайр-саховат кўрсатишдан) бахиллик қилса ва (ўзини Аллоҳ ҳузуридаги ажр-мукофотлардан) беҳожат билса;
وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ
Ҳамда гўзал оқибатни (яъни, Аллоҳ ваъда қилган жаннатни) ёлғон деса;
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ
Бас, Биз уни (дунё ва Охиратда бахтсиз бўладиган) оғир йўлга «муяссар» қилурмиз!
وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ
Ва у (дўзахда) ҳалок бўлган вақтида молу дунёси унга фойда бермас!
إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ
Шак-шубҳасиз, ҳидоят (яъни, инсонларни Тўғри Йўлга йўллаш) ёлғиз Бизнинг зиммамиздадир.
وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ
Шак-шубҳасиз, Охират ҳам, дунё ҳам ёлғиз Бизникидир.[2]
فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ
Бас, (эй инсонлар), Мен сизларни ловуллаб ёниб турган оловдан — дўзахдан огоҳлантирдим.
لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى
Унга фақат бадбахт кимсагина кирур!
ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
(Ҳақни) ёлғон деган ва (иймон-эътиқоддан) юз ўгирган (бадбахт кимсагина кирур!)
وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى
Тақводор зот у (дўзах)дан йироқ қилинур.
ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ
Ўзи поқдомон бўлиб, мол-давлатини (яхшилик йўлида) сарф қиладиган (тақводор зот ундан йироқ қилинур).
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ
У (тақводор зот) ҳузурида — зиммасида бирон кимсага қайтариладиган неъмат йўқдир. (Яъни, у бирон кимсанинг ўзига ўтказиб қўйган яхшилигини қайтариш учун хайр-саховат кўрсатмайди).
إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ
У фақат энг олий зот бўлмиш Парвардигорининг Юзини — ризолигини истаб (мол-давлатини сарф қилур).
وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ
Ва яқинда (Парвардигори унга ато этадиган мукофот — жаннат неъматларидан) рози бўлур.
مشاركة عبر